De Poolse herdenkingen van de Duitse inval van 1939 roepen een hoop oud zeer op, zo schrijven onder meer NRC en Volkskrant.  Rusland is als voormalig bevrijder/bezetter nauw betrokken bij de plechtigheden. De Russen en de Polen hebben elkaar in aanloop naar de herdenkingen bestookt met beschuldigende interpretaties van de geschiedenis.  Volgens vele Polen waren de Russen met het Molotov-Ribbentroppact nauwelijks een haar beter dan de nationaalsocialisten. In Rusland is onlangs een boek uitgebracht waarin wordt gesuggereerd dat Polen heulde met Hitler.

Desondanks wil de Russische premier Poetin de bilaterale relaties met Polen niet op scherp zetten. Hij ziet in de huidige Poolse premier Donald Tusk een goede partner en hoopt op betere betrekkingen in de toekomst, schrijft EUobserver.  De huidige Poolse president Lech Kaczynski heeft zich juist meermaals zeer negatief uitgelaten over de Russen. Zo heeft hij de Russen (impliciet) beschuldigd van neo-imperialisme in Georgië.

Alle ceremoniële handreikingen ten spijt, blijkt het oorlogsverleden  nog altijd een smet op de interstatelijke betrekkingen in Europa.

Opmerkelijk bericht op Spiegel.de. De Wit-Russische dictator Alexandr Loekasjenko heeft in een interview verklaard enkele jaren geleden de verkiezingsuitslag in zijn land te hebben vervalst. Maar nu komt het: niet ten gunste van hemzelf, maar van de oppositie. Eigenlijk heeft hij destijds met veel grotere cijfers (93 procent) de verkiezingen gewonnen dan de 82,6 procent die als officiëel resultaat geldt. Hij heeft naar eigen zeggen de uitslag naar bendeden gecorrigeerd, omdat resultaten boven de 90 procent ongeloofwaardig zijn.

Door velen wordt Loekasjenko als de laatste dictator van Europa gezien. De EU is in mei van dit jaar trowuens een partnerschap aangegaan met Wit-Rusland en hamert op democratische vooruitgang. Loekasjenko houdt zich aan de diplomatieke regels: ‘met Brussel moet je praten’

Voozitter van de Europese Commissie José Manuel Barosso heeft tijdens een recente diplomatieke top van de EU en Rusland, zijn Russische tafelpartners gewezen op de toestand van de mensenrechten. De Europese publieke opinie toont zich bezorgd na de brute moorden op de activist Stanislav Markelov en de journaliste Anastasia Baburova. Sinds de val van het communisme in 1991 zijn in de voormalige Sovjet-Unie al meer dan 70 journalisten/activisten vermoord. Voor een artikel hierover, klik hier

Anastasia Baburova en Stanislav Markelov. Foto door MashGet

Tijdens het gasconflict eerder dit jaar heeft Barosso al laten doorschemeren te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de leiders in het Kremlin. Echt onder de indruk zal Tsaar Vladimir niet zijn geweest van de verbale ’uithalen’ van Barosso. In Europa houdt ook niemand bepaald rekening met de rechten van Russische minderheden en migranten, zo beweert Poetin. In eigen land lijkt hij alleen maar populairder te worden. De Russische Jan Modaal heeft dan ook weinig uitstaan met morele West-Europese principes als mensenrechten.

In Brussel gaan stemmen op om de banden met enkele voormalige Sovjet-Republieken te versterken. Krachtige stappen in die richting zijn nog niet gezet, althans niet op de hoogste niveau’s. Waarschijnlijk wordt door het Corps Diplomatique in Europa wel heen en weer gepaaid.

Zo is het de het reisverbod voor de Wit-Russische president Loekasjenko en zijn naaste medewerkers onlangs opgeheven. In het verleden was er vanuit diverse Europese landen veel kritiek vanwege het nogal dictatoriale imago van de beste man. Reizen naar EU-landen werd hem om die reden onmogelijk gemaakt. Het opheffen van zijn reisverbod kan niet anders gezien worden dan een verzoenende handreiking met achterliggende bedoelingen.

Naast Wit-Rusland genieten landen als Georgië, Azerbeidzjan, Armenië, Moldavië en de Oekraïne warme belangstelling in Brusselse kringen. Poetin’s Rusland is doorgaans nooit verlegen om zijn invloed in de voormalige Sovjet-satellieten te laten gelden. Het militaire conflict afgelopen zomer met Georgië was voor velen dan ook een voorbeeld van Russische spierballenpolitiek.

In Europa wordt nogal eens gepraat over het gebrek aan politiek gewicht op het wereldtoneel. Ook de wens om een krachtige buitenlandse politiek te voeren laat zich vaak horen. De vraag dringt zich op of het Europese charmeoffensief een zet is om haar eigen positie te versterken ten opzichte van Rusland. De Russische ambassadeur voor de EU heeft in ieder geval laten weten sceptisch te staan tegen deze nieuwe koers van Brussel. Hij verwacht niet dat deze veel succes zal hebben, zo heeft hij verklaard.

bron: EUbusiness.com

Vlad's Christmas door Marvelous Blue

Dit schrijft althans het Sloveense dagblad Delo.

Brussel heeft zich eensgezind getoond door geen partij te kiezen in het conflict tussen Rusland en de Oekraïne. Daarmee heeft het rancuneuze gevoelens van één van beiden weten te voorkomen. Ook lijkt de EU nu te zijn wakker geschud als het gaat om het ontwikkelen van nieuwe aanvoerlijnen en alternatieve energiebronnen. Op de lange termijn kan dit de afhankelijkheid van Rusland verminderen.

Bron: Eurotopics

Abeelding van het geplande Nabucco-project. Door IBHMC

Het Russische nationale troetelkind Vladimir Poetin heeft Roemenië een directe pijpleiding voor gas aangeboden, alsmede een aandeel in de geplande South Stream pijpleidingennetwerk. Met dit laatste project wil Rusland, zo beweren boze tongen, een politiek tegenwicht bieden aan het prestigieuze Nabucco-project.

Lees verder